เรื่องที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับการเปิดร้านหนังสือออนไลน์

เรื่องที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับการเปิดร้านหนังสือออนไลน์

สวัสดีครับท่านผู้อ่านทุกท่านวันนี้ผมจะมาพูดถึงเรื่องผลประโยชน์จากการที่จะเปิดร้านขายหนังสือออนไลน์ว่าใครจะมีส่วนได้ส่วนเสียกับธุรกิจนี้บ้างเพราะก็มีข่าวลือกันมาให้แซดเลยครับว่าผู้ที่ได้ผลประโยชน์จากการเปิดร้านขายหนังสือออนไลน์มากที่สุดนั่นก็คือบรรดาคนที่ขายหนังสือต่างๆ ซึ่งตัวผมเองขอยืนยัน ตรงนี้เลยครับว่าข่าวลือที่ว่านี้ไม่เป็นความจริงแต่อย่างใดเพราะคนที่มีส่วนได้ส่วนเสียมากที่สุดนั่นก็คือตัวของเจ้าของร้านหนังสือออนไลน์นั่นเองแหละครับ

อย่าลืมไปนะครับว่าร้านหนังสือออนไลน์นั้นเป็นอาชีพหรือธุรกิจที่เป็นอิสระที่ไม่ขึ้นกับใครทั้งนั้นนอกจากตัวของเจ้าของดังนั้นการที่จะได้หรือจะเสียการกำไรหรือขาดทุนไม่ได้ขึ้นอยู่ที่ตัวใครหรอกครับหากแต่ขึ้นอยู่กับการบริหารและการดำเนินงานของตัวเจ้าของเองเท่านั้นเองเท่านั้น ทางเจ้าของร้านหนังสือหรือสำนักพิมพ์นั้นไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียตรงนี้ดังนั้นถ้าหากใครที่เหมือนกับที่ข่าวลือมาก็ขอให้ปรับเปลี่ยนความคิดและทัศนคติใหม่นะครับ

แต่อย่างไรก็ตามการที่จะเปิดร้านหนังสือออนไลน์นั้นหากจะมองในอีกแง่มุมหนึ่งมันก็คือธุรกิจที่เอื้อประโยชน์ให้กับผู้ที่เกี่ยวข้องกับทุกฝ่ายได้ด้วยเหมือนกันนะครับไม่ว่าจะเป็นเจ้าของร้านเอง ตัวเองบริษัทที่จะขายหนังสือ บริษัทที่จะขายอุปกรณ์แพคเกจสินค้า บริษัทที่ใช้ในการทำการจัดส่งสินค้าดังนั้นหากจะมองในมุมนี้และกล่าวว่าธุรกิจร้านหนังสือออนไลน์และเอื้อประโยชน์ให้กับธุรกิจที่เกี่ยวข้องอันนี้ถือว่าเป็นคำพูดที่ถูกต้องโดยไม่มีอะไรจะโต้แย้งครับ

แต่ไม่ว่าธุรกิจร้านหนังสือออนไลน์นั้นจะอื้อประโยชน์ต่อใคร แต่ท้ายที่สุดแล้วผมกับมองว่าผู้ที่จะได้รับโยชน์มากที่สุดในการนี้ก็คือตัวของลูกค้าเองครับ

Read More

ลุงเชยกับปล่อยไก่

ลุงเชยกับปล่อยไก่สวัสดีครับทุกท่านคราวนี้มาถึงเรื่องที่ผมติดค้างกันเอาไว้กับเรื่องของคำบางคำหรือมุกบางมุกที่ใช้กันในหนังสือนิยายเรื่องพล นิกร กิมหงวนและมีอิทธิพลได้รับความนิยมจนกลายมาเป้นคำที่ใช้กันในปัจจุบันซึ่งคำจากนิยายในเรื่องนี้ที่ผมว่าก็คือคำว่าลุงเชยนั่นเอง

ปัจจุบันนี้คำว่าเชยหรือลุงเชยนั้นเป็นคำที่มีความหมายถึงความล้าสมัยหรือการทำอะไรที่เปิ่นๆ ไม่ค่อยเข้ากับสังึคม ประดักประเดิดซึ่งจะมีสักกี่คนรู้ครับว่าคำๆ นี้นั้นมีที่มาจากนิยายเรื่องนี้นั่นเองโดยลุงเชยนั้นเป็นญาติคนหนึ่งของเจ้าคุณปัจจนึกพินาศที่อยู่ต่างจังหวัดไม่ค่อยได้เข้ามาในเมืองหรือในกรุงสักเท่าไหร่ทีนี้มีอยู่ตอนหนึ่งในนิยายที่เป็นตอนที่ลุงเชยจำเป็นต้องเข้ามาในเมืองและพักที่บ้านของท่านเจ้าคุณปัจจนึกพินาศซึ่งความที่ลุงแกไม่รู้ประสีประสานี้เองจึงโดนเหล่าทะโมน พล นิกร กิมหงวน แกล้งเสียยกใหญ่และสร้างความประทับใจให้กับผู้อ่านจนกระทั่งหยิบยกเอาคำว่าลุงเชยมาใช้กันในชีวิตประจำวันจนกระทั่งติดปากจนทุกวันนี้

และเมื่อพูดถึงคำว่าเชยหรือลุงเชยแล้วก็อดที่จะพูดถึงคำอีกคำหนึ่งไม่ได้เพราะเป็นคำที่ต่อเนื่องกันกับคำว่าลุงเชยซึ่งก็คือคำว่าปล่อยไก่โดยที่เนื้อเรื่องในตอนนี้ก็เกี่ยวข้องกับตอนที่ลุงเชยแกมาเมืองกรุงเหมือนกันและด้วยความเป็นคนบ้างนอกจึงได้ถือชะลอมและอุ้มไก่มาด้วย ถ้าเล่าไปจะหมดสนุกเอาเป็นว่าใครอยากรู้ก็ลองหานิยายพล นิกร กิมหงวน ตอนลุงเชยนี้มาอ่านก็แล้วกันครับ

Read More